داستان فرعون و شیطان
|
|
|
|
1ـ هر دو بزرگوار قبلاً همنامی نداشتهاند.
هر چند مشهور است که که این دو امام در برخی از فتوحات عصر خلفا حضور داشته انداما باید توجه داشت که اولا چنین اخبار و گزارش هایی در منابع متقدم شیعی نیامده است؛ ثانیا با برسی روایات و گزارشهایی که در این باره در مأخذ اهل سنت آمده، روشن می شود که این روایات از لحاظ سند، دچار ضعف های جدی هستند واز لحاظ محتوا و دلالت نیز، مشکلات و نارسایی های اغماض ناپذیری دارند. از این رو نمی توان پذیرفت که حسنین(ع)در برخی از نبردهای عصر خلفا حضور داشته اند.
آِیا می دانید که : عبدالله بن عمر از کسانی بود که با علی(ع) بیعت نکرد
هنگامى كه حضرت على (ع ) به شهادت رسيد، فرزندانش شبانه جنازه آن بزرگوار را به طور مخفى دفن كردند،
عبدالملک بن مروان برای تصرف عراق به جنگ مصعب بن زبیر آمد و او را شکست داد و وارد دارالاماره کوفه شد. در آن جا سر بریده مصعب بن زبیر را جلو او نهادند. مردی بنام«ابومسلم نخعی» بر خاست و خطاب به عبدالملک بن مروان گفت:«من در همین دارالاماره بودم که دیدم سر بریده امام حسین(ع) را چلو او نهادند و چندی بعد دیدم سر بریده عبیدالله بن زیاد را در همینجا جلو مختار گذاشتند و مدتی نگذشت که دیدم سر بریده مختار را جلو مصعب بن زبیر نهادند وحال، سر بریده مصعف بن زبیر را جلو تو می بینم!!!». می گویند از این سخن عبد الملک وحشت زده شد و دستور داد دارالاماره کوفه را ویران کردند!!!.