ذکر صیغه جمع در "نعبد " و"نستعین " وهچنین ایات بعد که همه به صورت جمع است، نشان می دهد: اساس عبادت مخصوصا نماز بر پایه جمع وجماعت است، حتی به هنگامی که بنده در برابر خدا به راز و نیاز بر می خیزد باید خود را میان جمع و جماعت ببیند ،تا چهررسد بهسایر کارهای زندگیش .

به این ترتیب ، هرگونه فردگرایی ،تک روی، انزواطلبی و مانند اینها مفاهیمی مردود از نظر قران واسلام شناخته می شوند .

مخصوصا نمازازاذان واقامه که دعوت به اجتماع برای نمازاست گرفته (حی علی الصلوت بشتاب به سوی نماز...) تا سوره حمد که اغاز گر نماز است، و " اسلام علیکم " که پایان ان است همه دلیل براین است که این عبادت در اصل جنبه اجتماعی دارد ، یعنی باید به صورت جماعت انجام شود ، درست است که نماز فرادی نیز دراسلام صحیح است اما عبادت فردی جنبه فرعی و درجه دوم را دارد .