عبرت

علی(ع)درنهج البلاغه خطبه176 می فرماید:"ازقرآن برای بیماریهای خودشفابطلبید،وبه آن برای حل مشکلاتتان استعانت جویید،چه این که درقرآن شفای بزرگترین دردها است،که آن بیماری کفر،نفاق،گمراهی وضلالت است."

واین خودمی رساند:قرآن،نسخه ای است برای بهبودی فردوجامعه ازانواع بیماریهای اخلاقی واجتماعی.

این همان حقیقتی است که مسلمانان آن رابه دست فراموشی سپرده،وبه جای این که ازاین داروی شفابخش بهره گیرند،درمان خودرادرمکتبهای دیگرجستجومی کنند.

واین کتاب بزرگ آسمانی رافقط یک کتاب خواندنی قرارداده اند،نه اندیشیدنی وعمل کردنی.